Η συνειδητοποιημένη ακοή
Τα αυτιά μας εξυπηρετούν δύο λειτουργίες:
α) να ακούν παθητικά και
β) να ακούν συνειδητά. Το δεύτερο σημαίνει την επιδίωξη να αντιληφθούν και να είναι σε θέση να αποκωδικοποιήσουν τα ηχητικά ερεθίσματα που συλλαμβάνουν.
Επομένως ΑΚΟΥΩ σημαίνει ότι τ´ αυτιά μου δέχονται παθητικά τα ηχητικά κύματα, δηλαδή τους ήχους, ενώ ΑΚΟΥΩ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ σημαίνει ότι τα αυτιά μου είναι ικανά να επιλέξουν και να αποκωδικοποιήσουν από όλους τους ήχους αυτούς που τα ενδιαφέρουν.
Λέμε ότι η επιλεκτική ακοή μπορεί να «κλείσει» όταν το άτομο χάσει την ικανότητα του να μετατρέπει την ενεργητική σε παθητική ακοή και αντίστροφα. Σε αυτή την περίπτωση ελαττώνεται η ικανότητα να αναλύει και να διαφοροποιεί τους ήχους μεταξύ τους.
Το αποτέλεσμα του «κλεισίματος» αυτού, είναι να ελαττώνονται τόσο η ένταση όσο και η συγκέντρωση της προσοχής, η ακουστική μνήμη και η ικανότητα ακουστικής αποκωδικοποίησης, που είναι πολύ σημαντικό για την επικοινωνία με τους άλλους γύρω μας αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Πώς να μπορείτε να επισημάνετε Προβλήματα Συνειδητοποιημένης Ακοής
Το παιδί προσχολικής και σχολικής ηλικίας μπορεί να παρουσιάζει κάποια δυσχέρεια:
- Στην Ηχητική Αντίληψη. Δηλαδή να παρουσιάζει δυσκολία στη συγκέντρωση προσοχής στα ηχητικά ερεθίσματα. Να είναι υπερβολικά ευαίσθητο στους θορύβους, να αντιδρά σ’ αυτούς με φόβο, στρες ή σωματικό πόνο. Μπορεί να ζητάει από τους άλλους να επαναλάβουν αυτό που του λένε, ή να μην απαντάει καθόλου, σαν να μην άκουσε.
- Στις Κινητικές Λειτουργίες. Παρατηρούμε ανεπαρκή συντονισμό των αυθόρμητων κινήσεων του παιδιού, ασυγχρόνιστο ρυθμό στις κινήσεις του σώματός του, όταν κάθεται, μπουσουλάει ή βαδίζει.
Δυσκολεύεται να γίνει δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας και παρουσιάζει δυσκολία ελέγχου των λεπτών κινήσεων του χεριού. - Στις Γλωσσικές και Μαθησιακές Λειτουργίες. Ο λόγος του παιδιού καθυστερεί. Η γλωσσική του έκφραση είναι φτωχή και ασύντακτη. Δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα παραμύθια. Μιλάει πάρα πολύ δυνατά ή πάρα πολύ σιγά με μονότονη και ανέκφραστη φωνή. Δυσκολεύεται να εκφράσει τη σκέψη του προφορικά ή γραπτά. Έχει περιορισμένο και στερεότυπο λεξιλόγιο για την ηλικία του. Κάνει αναγραμματισμούς και αντιστροφές στην ομιλία, την ανάγνωση και τη γραφή. Δυσκολεύεται να κατανοήσει αφηρημένες έννοιες. Δεν κατακρατεί στη μνήμη του την ορθογραφία και δεν την αναπαράγει στο γραπτό λόγο. Αδυνατεί να κατανοήσει αυτό που διαβάζει και να το απομνημονεύσει σε βάθος χρόνου.
- Στον Ψυχισμό και τη Συμπεριφορά. Δεν του αρέσει ο διάλογος και η επικοινωνία με τους άλλους. Αντιδρά με επιθετικότητα, οργή, θυμό, ξεσπάσματα, νεύρα και εντάσεις. Εύκολα αποθαρρύνεται με την παραμικρή δυσκολία που θα συναντήσει και αντιδρά αρνητικά ή αυτοκαταστροφικά. Αντιπαθεί το σχολείο και τη μάθηση. Του λείπει η περιέργεια και η ευχαρίστηση στο να ανακαλύπτει πράγματα μόνο του. Σπάνια έχει απορίες και ερωτήσεις. Έχει άγχη, φοβίες, ανασφάλειες και ελαττωμένη αυτοπεποίθηση. Δεν χαίρεται και δεν ολοκληρώνει το παιχνίδι. Προτιμάει να παίζει μόνο του. Είναι υπερβολικά καλό και ήσυχο παιδί (παθητική προσωπικότητα).Είναι υπερβολικά προσκολλημένο στη μητέρα του.